Gemist... Oliebollentocht.

Het is dat ik vandaag verhinderd was maar was graag even wezen kijken bij de oliebollentocht..
Volgend jaar dan maar..

Het kwam toch nog even voorbij met het weerbericht.

Als een trein.

Nou de test is geslaagd..
De WAW stuurt weer prima waardoor de wind er geen vat meer op heeft.
Vooral het stuk tussen de Sloecentrale en de kerncentrale kan de wind zo nu en dan vervelend om de hoek komen. nu blijft het tot een zetje tegen de neus zonder dat ik van mijn lijn af kom.. top..
De snelheid gaat trouwens langzaam maar zeker iets omhoog en heb weer een nieuwe topsnelheid gehaald van 46 kilometer per uur.. gaaf..
Wat ik ook nog steeds fascinerend vind is de snelheid die te halen is als de wind schuin voor staat. Met een velomobiel maakt het niet zo veel uit waar de wind vandaan komt als je het gaat vergelijken met een normale fiets.
Het is dat ik op mijn route veel windmolens tegen kom dat je het kunt zien waar de wind vandaan komt want anders heb je er geen erg in.
Ook heb ik een glimp gekregen van het snelheidsverschil met een racefietser.
Van de week kwam ik 's morgens vroeg er twee tegen. De achterste was doende schuin tegen de wind in naar de ander toe te rijden en was dan ook flink aan het trappen.
Dat ging ik dus ook even doen.. :-) het viel me uiteindelijk op dat ik wel met een erg groot verschil voorbij reed.. toch maar even een lampje naar de fietsteller.. 36 km/u... terwijl de fietsers 25 a 26 (?) of iets reden.

Door de toegenomen snelheid en mijn eigen vertrouwen gaat het in de bochten ook allemaal wat rapper.
De vering aan de voorzijde was eerst zwaar gedempt maar deze zijn ondertussen lekker soepel.
In snel genomen bochten is het echter met de nieuwe voorbanden mogelijk de spatborden net te raken
Een volgend project wordt dus het beperken van de veerweg daar ik niet mijn spatborden wil wegslijten uiteraard.

Verder doet de WAW de laatste dagen ook dienst als kerstpakket vervoerder. Wel lekker die ruimte die de WAW bezit. Na het kerstpakket van de Brandweer was het afgelopen Donderdag tijd om het kerstpakket van mijn werk mee te nemen welke er ook prima in paste. Het was echter wel te merken met het oprijden van een dijk :-(

Voor de rest gaat het dus lekker en ondertussen 331 kilometer gereden.
Prettige feestdagen in ieder geval.

Zwabber de slinger.

Gebeurt er nog wat op WAW gebied ?
Jawel hoor al dacht ik reeds klaar te zijn.
Afgelopen weekend heb ik de zitting eruit gehaald en deze gewassen en moet zeggen hij knapte er weer van op.
Vanavond ben ik eens even gaan kijken naar de besturingsinrichting. nu stuurt de WAW middels twee joysticks zeg maar.
Deze sticks vertoonden nogal wat speling welke gaandeweg meer werd, hierdoor kreeg ik ook speling in stuurrichting wat zich dan weer liet vertalen in.....juist ja zwabber de slinger met wind van zij.
Op zich viel het nog wel mee maar het was wel voor verbetering vatbaar.
Het was mij gisteravond opgevallen dat de borgmoer welke achter de joystick zat aan één zijde gewoon met een vinger weg te draaien was...tja weg borgfunctie.
Hierdoor kon de joystick over de bout schuiven en iets kantelen wat de speling gaf.
Verder aandraaien van de bout in de carrosserie was niet mogelijk.

Vanavond het spul maar eens even los gehaald en de moet welke dienst deed als borgmoer vervangen voor een echte borgmoer. Middels deze borgmoer kon ik de voorspanning regelen waardoor de joystick zonder speling op de bout zat om vervolgend het hele spul terug in de carrosserie te draaien en de bout met borgmoer te borgen tegen de carrosserie.
Het hele verhaal ook aan de andere zijde herhaald en zie daar een vrijwel speling loze gesmeerde stuurinrichting.
Morgenochtend de test.
Wat ik ook nog even gedaan heb is het vastzetten van mijn telefoonhouder welke eerst met dubbelzijdige tape vastzat maar....je mag niet meer raden..
Boutje moertje loste dat probleem op.

Vandaag was trouwens een winderig dagje hetgeen vooral vanmorgen te merken was.
Het eerste stuk bleek ik wind tegen te hebben daar de snelheid op 30 bleef hangen.
Later kreeg ik langs de Schelde de wind schuin vanaf de zijkant/achterzijde en ging de snelheid naar 45 km/u. Eenmaal op mijn werk aangekomen zag ik de strak wapperende vlaggen...ah zo hard dus..

Optimaliseren ruitje en verlichting.

Na de eerste proefversie van het vaste vizier werd het tijd voor de update.
De stripjes kwamen eraf en nieuwe werden weer gemaakt.
Dit maal met sleufgaten waardoor het vizier traploos te verstellen is geworden.
En ik kan ondertussen zeggen dit werkt perfect! geen rammelend vizier meer die of opend of sluit door de wind.

Ook werd het tijd wat aan de verlichting te doen.
Van Erwin had ik reeds nieuwe lichtstripjes gehad dus ik kon beginnen.
Op het kleed samen met de kat als hulp was het lekker werken voor de tv.
Na een avondje prutsen met kit en soldeerpen werd het toch weer te laat.
Maar toen ik rond één uur in mijn bed lag was het toch klaar.

Aan de achterzijde heb ik nog een scherm opgehangen om het schakelwerk een beetje vrij te houden van water en helaas zout van de straat.
Kijken of het werkt.

WAW en borsten.

Van Maandag op Dinsdag voor het eerst met de nachtdienst gefietst. Dit had ik nog nooit gedaan met de racefiets maar voor alles moet een eerste keer zijn en we hebben de WAW niet voor niets uiteraard.
Naar huis rijden in de ochtend was dus iets nieuws en zeker in de WAW is dit zo bijzonder ?
Jawel op andere tijden van de ploegendienst kom je niet zo veel mensen tegen als nu en is het opletten geblazen.
Mijn vizier probeer ik op een klein kiertje te houden zodat ik er onderdoor kan kijken en de buiten houd het is goed te merken dat het wat kouder geworden is namelijk. Gelukkig is het in de fiets lekker van temperatuur en uiteraard scheelt het veel dat ik geen voetengat heb.
Uiteraard klappert mijn vizier een aantal maal dicht...grr...
Het is goed te merken dat je in de WAW laag bij de grond zit daar de auto's en scootertjes al dan niet met verkeerd afgestelde verlichting een poging doen mij te verblinden. Als je vervolgens nog iemand tegenkomt die zonder verlichting fietst is het feest compleet. Uiteraard is het nog wennen maar het blijft wel opletten geblazen. Ik ben blij als ik na mijn ronde rond Vlissingen-Oost de polder in duik waar een haas het enigste is wat ik tegen kan komen.
Onderweg remt de linkerzijde een beetje vreemd met een wisselend aangrijppunt en de remverstelling blijkt te ver uitgedraaid te staan en met het verleggen van de kabel eruit geplopt te zijn.
Eenmaal thuis gekomen bemerk ik dat ik al gespot ben door mijn zoon die de deur al opent.
Snel de WAW de schuur in en slapen.

's Middags toen ik eenmaal wakker was...nou ja.. ik was weer geactiveerd. Eerst nog even met mijn vrouw de nodige boodschappen doen om vervolgens weer wat aan de fiets te prutsen. Na het eten de fiets maar weer in onze sociale werkplaats gereden om eens even naar de rem te kijken.. dat was snel duidelijk.
De wartel weer in de remhendel geschroefd en het kabeltje wat ingekort achter het voorwiel... klaar.. gelijk de andere zijde ook even gecontroleerd maar die stond goed.
Volgende project betrof het vizier in mijn activeringsfase had ik dit reeds een beetje uitgedacht en moest op soortgelijke wijze als de modernere WAW's mogelijk zijn.
Ik heb van Lexan twee stripjes geknipt en deze aan mijn vizier verbonden met een boutje.
Aan de onderzijde heb ik één van de bevestigingsboutjes eruit gehaald en iets opgeboord zodat een M6 bout erdoor paste.
Deze bout met een moer aan de binnenzijde vastgezet waarna er nog een stukje schroefdraad overbleef hierover kon dan het Lexan stripje worden vastgezet.
Vervolgens was het uiteraard wel belangrijk dat ik gaatjes in het stripje op de juiste plaatsen erin zou boren.. totdat mijn vrouw opmerkt dat ik beter een sleufje erin kan maken zodat ik hem traploos kan verstellen... goed idee.. alleen had ik hier geen tijd meer voor daar ik gelijk kon gaan omkleden om weer naar mijn werk te fietsen. Maar het werkt wel en kan mijn vizier nu op een kiertje open houden zonder dat deze dicht kleppert... ideaal ! Op deze manier kijk ik net onder het vizier door met helder zicht en hou de kou lekker buiten.  Later nog maar eens nieuwe stripjes knippen en een sleufgat maken.
Mijn vrouw laat ik traditiegetrouw achter met een tafel vol Lexan boorsel en hier en daar wat gereedschap... sorry schat..

Eenmaal fietsend de donkere wereld in werkt het zoals voorspeld en kijk ik laag over de neus heen.
Daar de neus van de WAW in het midden een verdieping kent is het net alsof je tussen twee vrouwen borsten door kijkt. Tja nachtdienst doet rare dingen met de mens.. :)
In vlot tempo kom ik op mijn werk aan zonder geklier met het vizier meer.
Ook de terugweg gaat lekker en kan me volledig concentreren op de weg.
Eenmaal thuis weer snel slapen.
Nadat de post geweest is ligt er een enveloppe met led stripjes in de bus dus heb weer huiswerk.
Bedankt Erwin!
Een mooi punt om het verslag maar weer te eindigen.

Dagje prutsen..

Na een middagdienst Zondagavond in het donker naar huis en dat bevalt wel met de verlichting die er op zit.
De Maandag toch nog een paar dingentjes aangepast dus de neus en kont gingen er weer af.
Ik besluit echter de boel aan de binnenzijde eens grondig schoon te maken en warempel de binnenzijde van de neus en kont knappen er erg van op en de kevlar en carbon huid wordt weer mooi zichtbaar.
Ook de fiets zelf wordt aan de binnenzijde onder handen genomen wat geen overbodige luxe is.
Wel vallen een paar zaken op met het afspuiten.. het spatscherm van het achterwiel kent twee scheurtjes en is op enkele plaatsen dus waardoor er water naar binnen kan. Daar ik hier geen spullen voor heb om een matje aan te brengen besluit ik deze vanaf de wielzijde dicht te smeren met kit  wat misschien ook wat slijtvaster is voor de constante waterspray van het achterwiel. Aan de binnenzijde van de fiets kan ik dan in een later stadium altijd nog een matje plaatsen als dit nog nodig blijkt.
Ook wil ik nog even kijken naar de kettingloop en constateer een te lange ketting waardoor bij het selecteren van het kleinste blad aan de voorzijde de derailleur aan de achterzijde het moeilijk heeft.
Na het verwijderen van enkele schakels is dit ook weer opgelost. Nu ik toch bezig ben kijk ik gelijk nog even naar het schakelen naar het grootste blad wat nog altijd niet geheel lekker gaat. Met het verstellen van het begrensboutje (geen idee hoe je deze noemt eigenlijk) is het weer gemakkelijker geworden het grootste blad te selecteren.
Ook had ik op de terugweg vanaf Gent het gevoel dat er een crank speling vertoonde dit was gelukkig ook snel te verhelpen door de inbusbout aan te draaien.
Op de neus stond nog een tweede ruitje gemonteerd om de wind wat naar boven te dirigeren voor het rijden zonder kap ook deze heeft het veld geruimd voorlopig zodat ik met het vizier op een kiertje vrij zicht heb over de neus iets wat me wel prettiger leek in het donker.
Eens kijken wat volgt ?  de banden aan de voorzijde heb ik zoals reeds aangegeven vervangen voor Marathon plus exemplaren net als de achterzijde voor het najaar/winterseizoen.
Ook is de bandenspanning omhoog gegaan naar 6.5 bar voor en achter i.v.m. de vlakke paden die ik hier rij.
Tja het was ondertussen al weer avond en werd het tijd de fiets weer rap in elkaar te zetten om weer te gaan werken. De accu was weer vol dus ik kon weer.

Op weg naar mijn werk kan ik nu inderdaad mooi over de neus kijken net onder het vizier door.
Wel moet ik nog even wat verzinnen om het vizier op een kiertje open te laten staan waarbij ik deze ook vanaf de binnenzijde nog verder kan openen of sluiten.
Een systeem zoals op de latere WAW's zit vind ik wel mooi en moet nog even uitgedacht worden of ik hier ook iets mee kan.
Zoiezo wil ik d.m.v. een boutje en moertje een punt maken waar ik met mijn afgekloven nagels grip heb om deze dicht te trekken.. hmm wordt vervolgd.
Ook zit ik nu wat lager in mijn stoeltje en bemerk dat de trapas nog wel iets verder weg mag. Bij wijze van proef heb ik een streepje gezet en de trapas een 7 a 8 mm verder weg gezet eens kijken hoe dit bevalt op de terugweg. Ook doe ik nog even wat aan de steun welke ik voor mijn telefoon gebruik. Aan de zijkant zit een rond stukje Lexan plaat waar ik de houder van mijn telefoon vast zuignap maar dat blijkt niet echt handig met instappen. Met een paar stukjes dubbelzijdige tape plak ik de houder exclusief de zuignap en scharnier op het spatbord eens kijken of dit houd.

Ondertussen heb ik ook contact met Erwin wie de vorige eigenaar was en zou nog een paar lichtslangetjes op de post gooien.
Dat zou mooi zijn want dan kan ik de achter verlichting weer in originele staat herstellen.
Ik moet ook nog even kijken naar het snoer welke Erwin gebruikte om de accu te laden zonder deze te demonteren...tja tijd te kort..
Ik kwam naast het laadsnoer ook nog een ander snoertje tegen met een driepolig stekkertje geen idee waarvoor deze ooit gediend heeft en moet nog even uitgezocht worden.
Ook had mijn vrouw gevraagd de uitlaat van haar autootje te vervangen en onze motorscooter weigert dienst sinds de WAW er is.
Genoeg te doen dus de komende tijd.

Eenmaal thuis..

Zondag ochtend wordt gebruikt om wat laatste dingentjes in te richten en de boel weer terug in elkaar te zetten om naar mijn werk te gaan.
Op weg naar mijn werk moet ik de tol betalen voor het ritje langs de Westerschelde... ik kom niet op gang en op een gegeven moment lijkt het asfalt grover aan te voelen...nee toch... eenmaal uitgestapt is het duidelijk linksvoor staat leeg.
Gelukkig was ik voorbereid en had mijn spulletjes mee en niet heel veel later fietste ik weer verder.
Eenmaal op mijn werk stond ik echter weer leeg en had ik in de buitenband toch een steentje gemist.
Ook was duidelijk dat de Kojaks aan het eind van de rit waren daar de wangen aan de binnenzijde ver versleten waren tot op het canvas.
Gelukkig heb ik nog een setje nieuwe Marathon plus banden meegenomen Zaterdag dus kunnen deze er mooi op voor het winterseizoen.
Op de terugweg volgde de eerste rit in het donker gelukkig werkt de verlichting prima.